Op weg naar het vormsel…

Dinsdag 21 oktober 2025 waren alle ouders met hun vormsel-kandidaat uitgenodigd in de kerk van Sint-Eloois-Vijve. De ouders mochten een plekje kiezen, terwijl we aan de jongeren vroegen naar welk onderdeel van de werking ze het meest uitkeken. We hadden voor de gelegenheid onze kalender onderverdeeld volgens de 4 pijlers van het geloof. Al wat we gaan doen en wat we beogen in onze werking, stond zo op 4 verschillende bladen geschreven. Ze mochten bij één onderdeel hun naam hangen.

1. Verdiepen – wij leren bij dankzij verhalen en gesprek…
2. Vieren – wij maken het stil, en vieren samen…
3. Samen – wij vormen een groep…
4. Doen – wij zetten ons in, zijn anderen nabij…

Het was een mooie opener, waarbij we al even konden kennismaken met de jongeren. Dat is één van onze doelen, nl. dat we hen – en hun ouders – al wat leren kennen, en zij ons. Sarah verwelkomde iedereen, waarna we ons als catechisten elk om de beurt voorstelden: wie we zijn, en waarom we ervoor kiezen om vormselbegeleider te zijn.

Dit jaar is het een bijzonder jaar voor ons gezin, want we hebben zelf een vormsel-kandidaat in huis. En hoewel we misschien meer dan een gemiddeld gezin bezig zijn met Bijbelse verhalen en over geloof, en we proberen om kleine rituelen levendig te houden, was de keuze toch niet vanzelfsprekend. We zijn in gesprek gegaan waarom wij het belangrijk vinden, en we hebben aan onze dochter gevraagd waarom zij ervoor zou kiezen. Feit dat er heel wat vriendinnetjes zeggen niet te geloven in God, en het geloof tout court in vraag stellen – of toch hetgeen wat zij denken dat geloof is – deed haar twijfelen.

Aangezien het vormsel de bevestiging is van het doopsel, vinden we het belangrijk om voldoende stil te staan bij het geloof zelf. We creëren daarom graag gelegenheid voor gesprek op de startavond zelf, en doen dit al enkele jaren aan de hand van een ladder. Betty vertelde bij elke trede waar deze voor staat, en gaf telkens een kleine getuigenis hoe dit in haar leven tot uiting komt. Daarna was het de beurt aan de jongeren en hun ouders om erover te spreken. Geloven zij in iets of iemand? Hoe zien zij dit? Noemen ze zichzelf ‘religieus’, dus kunnen ze zich daarmee verbinden? Zien ze Jezus bovendien als een na te volgen voorbeeldfiguur? En menen ze tot slot ook dat ze anderen – een gemeenschap – nodig hebben om hun geloof te blijven aanwakkeren en verdiepen?

Praten over geloof is niet het meest gemakkelijke om te doen. Toch is het belangrijk om het te proberen, want kinderen die geholpen worden om daar woorden aan te geven, kunnen hun geloof laten evolueren. Kinderen (of volwassenen) die er echter niet mee bezig geweest zijn of geloof enkel zien als iets wat ze geleerd hebben in de godsdienstles, blijven vaak hangen in een kinderlijk geloof. Dit wordt ook wel eens een ‘Sinterklaasgeloof’ genoemd; ik vraag iets, en hoop om het te krijgen. Ze kunnen herhalen wat ze geleerd hebben, maar begrijpen de betekenis erachter niet. Eens ze beseffen dat ze weinig zijn met zo’n geloof in het leven, laten ze het soms los. Wij hopen om in de vormselwerking via verhalen, verbeelding en gesprek hun geloof te helpen ontwikkelen.

Na het laddertje hebben we het befaamde stellingenspel gespeeld. Lauren begeleidde de vragen, en liet hen goed nadenken. Één van de stellingen is: “De vormselwerking is niet enkel voor de vormeling, maar voor het ganse gezin.” De jongeren mochten na overleg met hun ouders een kant kiezen: akkoord of niet akkoord? De stellingen geven een inkijk in de verwachtingen van de werking, en zo kunnen we deze – op een niet belerende manier – met elkaar afstemmen. Tot slot heeft Lauren enkele praktische punten meegegeven, waardoor we hopen dat alles duidelijk is.

We zijn als werking superblij met de voltallige opkomst! De jongeren zullen zich goed gesteund weten, en wij ook. Ziezo, we zijn weer van start gegaan. We mogen met 26 jongeren samen op weg naar het vormsel van Sint-Eloois-Vijve…

Charlotte VA